میومکتومی یکی از روشهای جراحی برای برداشتن فیبرومهای رحمی بدون خارج کردن رحم است. این عمل معمولاً برای زنانی انجام میشود که فیبروم باعث خونریزی شدید، درد لگن یا مشکلات باروری شده و تمایل دارند رحم خود را حفظ کنند. جراحی میومکتومی به روشهای مختلفی مانند لاپاراسکوپی، هیستروسکوپی و جراحی باز انجام میشود و انتخاب روش مناسب به شرایط بیمار بستگی دارد. در ادامه با مراحل انجام عمل، عوارض احتمالی، مدت نقاهت و مراقبتهای ضروری پس از آن آشنا میشویم.

میومکتومی چیست و با چه هدفی انجام میشود؟
میومکتومی (Myomectomy) نوعی جراحی زنان است که طی آن یک یا چند فیبروم از رحم خارج میشود، اما خود رحم باقی میماند. فیبرومها تودههای معمولاً خوشخیمی هستند که در دیواره عضلانی رحم یا قسمتهای داخلی و خارجی آن رشد میکنند. هدف از این جراحی، برطرف کردن مشکلات ناشی از فیبروم و حفظ ساختار رحم تا حد امکان است.تفاوت اصلی میومکتومی با هیسترکتومی رحم در این است که طی هیسترکتومی، رحم برداشته میشود؛ درحالیکه در میومکتومی فقط فیبرومها خارج میشوند. به همین دلیل این عمل برای زنانی که قصد بارداری دارند یا به دلایل شخصی خواهان حفظ رحم هستند، اهمیت بیشتری دارد.البته میومکتومی برای تمام فیبرومها ضروری نیست. تصمیم به جراحی زمانی گرفته میشود که علائم بیمار، محل قرارگیری فیبروم یا تأثیر آن بر سلامت و باروری، انجام عمل را توجیه کند.
چه کسانی کاندیدای مناسبی برای جراحی میومکتومی هستند؟
جراحی میومکتومی بیشتر برای زنانی مناسب است که فیبرومهای علامتدار دارند و میخواهند رحم خود را حفظ کنند. اندازه فیبروم بهتنهایی تعیینکننده ضرورت جراحی نیست؛ گاهی یک فیبروم کوچک در محل نامناسب، مشکلات بیشتری از یک فیبروم بزرگ ایجاد میکند.
شرایطی که ممکن است پزشک میومکتومی را پیشنهاد دهد عبارتاند از:
- خونریزی قاعدگی شدید یا طولانی که به کمخونی منجر شده باشد.
- درد یا احساس فشار مداوم در ناحیه لگن به دلیل فیبروم.
- اختلال در عملکرد مثانه یا روده بر اثر فشار توده رحمی.
- تغییر شکل حفره رحم و احتمال تأثیر آن بر باروری.
- وجود فیبرومهایی که با درمانهای دیگر بهخوبی کنترل نشدهاند.
- تمایل بیمار به حفظ رحم بهجای برداشتن کامل آن.
برای تشخیص مناسب بودن این جراحی، پزشک علاوه بر بررسی علائم، تعداد، اندازه و موقعیت فیبرومها را ارزیابی میکند. در بعضی بیماران نیز لازم است پیش از تصمیمگیری، علت مشکلات باروری یا خونریزی با دقت بیشتری مشخص شود.
بررسی شرایط میومکتومی توسط دکتر سونیا کاظمزاده
دکتر سونیا کاظمزاده، جراح و متخصص زنان و زایمان، دارای بورد تخصصی از دانشگاه علوم پزشکی تهران و مدرک پزشکی عمومی از دانشگاه علوم پزشکی شیراز هستند. ایشان از سال ۱۳۷۵ در حوزه خدمات درمانی و زیبایی زنان فعالیت دارند. زنانی که به فیبروم رحم مبتلا هستند، میتوانند برای بررسی وضعیت بیماری، ارزیابی ضرورت جراحی و دریافت راهنمایی درباره مسیر درمان به ایشان مراجعه کنند. تصمیم نهایی درباره مناسب بودن میومکتومی، روش انجام آن و در صورت نیاز ارجاع برای جراحی تخصصی، پس از معاینه و بررسی نتایج تصویربرداری انجام میشود.

درباره جراحی میومکتومی سوال دارید؟
اگر قصد انجام عمل میومکتومی را دارید یا درباره روش جراحی، عوارض و دوران نقاهت سوالی برایتان پیش آمده است، میتوانید برای دریافت مشاوره و رزرو نوبت معاینه با مطب دکتر سونیا کاظمزاده تماس بگیرید.
انواع روشهای جراحی میومکتومی کداماند؟
میومکتومی به روشهای مختلفی انجام میشود و هر روش مزایا و محدودیتهای مخصوص خود را دارد. مهمترین عامل در انتخاب تکنیک جراحی، محل قرارگیری فیبروم نسبت به دیواره و حفره رحم است. تعداد تودهها، اندازه آنها، سابقه جراحی و مهارت تیم درمان نیز در این تصمیم نقش دارند.

میومکتومی لاپاراسکوپی
در میومکتومی لاپاراسکوپی، جراح چند برش کوچک روی شکم ایجاد میکند و دوربین باریکی را برای مشاهده رحم وارد حفره شکم میکند. سپس با ابزارهای مخصوص، فیبرومها از بافت رحم جدا شده و محل برشهای رحمی ترمیم میشود.این روش معمولاً نسبت به جراحی باز با درد کمتر، برشهای کوچکتر و بازگشت سریعتر به فعالیتهای روزمره همراه است. بااینحال، برای تمام فیبرومها مناسب نیست و در بعضی موارد به دلیل تعداد یا موقعیت تودهها، جراحی باز ترجیح داده میشود.
میومکتومی با جراحی باز
در میومکتومی باز یا شکمی، جراح از طریق یک برش در قسمت پایین شکم به رحم دسترسی پیدا میکند. این روش امکان مشاهده و لمس مستقیم رحم را فراهم میکند و ممکن است برای فیبرومهای بسیار بزرگ، متعدد یا دارای موقعیت پیچیده مناسبتر باشد.دوره بهبودی در جراحی باز معمولاً طولانیتر است و بیمار به استراحت بیشتری نیاز دارد. با وجود این، در برخی شرایط امکان ترمیم دقیق دیواره رحم و خارج کردن تودههای متعدد از طریق این روش برای جراح مناسبتر است.
میومکتومی هیستروسکوپی
میومکتومی هیستروسکوپی برای برداشتن فیبرومهایی انجام میشود که به داخل حفره رحم برجسته شدهاند. در این روش، وسیلهای باریک و مجهز به دوربین از طریق واژن و دهانه رحم وارد حفره رحم میشود و جراح بدون ایجاد برش شکمی، فیبروم را برمیدارد.مزیت مهم هیستروسکوپی، نداشتن زخم روی شکم و کوتاهتر بودن دوره نقاهت است. البته فیبرومهای عمقی دیواره رحم یا تودههایی که در سطح خارجی رحم قرار دارند، معمولاً با این تکنیک قابل برداشت نیستند.
میومکتومی با کمک ربات
میومکتومی رباتیک از نظر مسیر دسترسی به رحم، شباهت زیادی به لاپاراسکوپی دارد. تفاوت آن در استفاده از بازوهای رباتیک است که ابزارهای جراحی را تحت کنترل مستقیم جراح حرکت میدهند.این فناوری میتواند در برخی جراحیهای پیچیده، دقت حرکات و بخیهزدن را تسهیل کند؛ اما الزاماً برای همه بیماران نتیجه بهتری از لاپاراسکوپی معمولی ندارد. هزینه، امکانات مرکز درمانی و تجربه جراح نیز در انتخاب آن اهمیت دارند.
مقایسه روشهای مختلف میومکتومی
| روش جراحی | محل دسترسی | دوره نقاهت تقریبی |
|---|---|---|
| لاپاراسکوپی | برشهای کوچک شکمی | ۲ تا ۴ هفته |
| جراحی باز | برش بزرگتر شکمی | ۴ تا ۶ هفته یا بیشتر |
| هیستروسکوپی | از طریق واژن و دهانه رحم | چند روز |
| رباتیک | برشهای کوچک شکمی | معمولاً مشابه لاپاراسکوپی |
مدت نقاهت در این جدول تقریبی است و با توجه به وسعت جراحی، وضعیت جسمی بیمار و عوارض احتمالی تغییر میکند.
مراحل انجام عمل میومکتومی چگونه است؟
مراحل جراحی میومکتومی با توجه به روش انتخابشده متفاوت است، اما در بیشتر موارد پزشک ابتدا محل فیبرومها را مشخص میکند و سپس برای خارج کردن آنها اقدام میکند. هدف این است که تودهها با کمترین آسیب ممکن به بافت سالم رحم برداشته شوند.

مراحل کلی عمل به ترتیب زیر است:
- آمادهسازی بیمار: پس از بررسی پرونده پزشکی، اقدامات بیهوشی یا بیحسی متناسب با نوع جراحی انجام میشود.
- دسترسی به رحم: جراح از طریق برش شکمی یا ورود هیستروسکوپ، به محل فیبروم میرسد.
- جدا کردن فیبروم: توده از بافت اطراف جدا شده و با ابزارهای جراحی خارج میشود.
- کنترل خونریزی: رگهای خونریزیدهنده کنترل میشوند تا احتمال خونریزی حین عمل کاهش یابد.
- ترمیم رحم: در روشهای شکمی، محل برش روی عضله رحم در صورت نیاز با بخیه ترمیم میشود.
- پایان جراحی: پس از بررسی نهایی، برشها بسته شده و بیمار به بخش ریکاوری منتقل میشود.
بافت خارجشده معمولاً برای بررسی پاتولوژی ارسال میشود. همچنین ممکن است جراح حین عمل با شرایطی مواجه شود که تغییر تکنیک جراحی را ضروری کند؛ موضوعی که باید پیش از عمل درباره آن به بیمار توضیح داده شود.
قبل از عمل میومکتومی چه آزمایشها و آمادگیهایی لازم است؟
آمادگی قبل از میومکتومی به پزشک کمک میکند شرایط رحم و وضعیت عمومی بیمار را بهتر بررسی کند. یکی از مهمترین اقدامات، مشخص کردن تعداد و محل فیبرومها با سونوگرافی است. در موارد پیچیدهتر ممکن است MRI نیز برای برنامهریزی دقیق جراحی درخواست شود.
مهمترین اقدامات پیش از عمل عبارتاند از:
- انجام آزمایش شمارش سلولهای خون برای بررسی کمخونی و میزان هموگلوبین.
- بررسی وضعیت انعقاد خون و سایر آزمایشهای لازم بر اساس شرایط بیمار.
- انجام سونوگرافی و در صورت نیاز تصویربرداری تکمیلی.
- اطلاع دادن درباره تمام داروها، مکملها و بیماریهای زمینهای.
- بررسی سابقه جراحیهای شکمی و لگنی.
- رعایت دستورالعمل ناشتا بودن پیش از بیهوشی.
- هماهنگی برای همراه و مراقبت در روزهای ابتدایی بعد از عمل.
در زنانی که به دلیل خونریزی شدید قاعدگی دچار کمخونی شدهاند، ممکن است ابتدا درمان کمخونی با مکمل آهن یا سایر اقدامات پزشکی ضروری باشد. گاهی نیز پزشک برای آمادهسازی بهتر رحم، داروی موقتی تجویز میکند.داروهای رقیقکننده خون یا سایر داروهای مصرفی نباید بدون نظر پزشک قطع شوند. همچنین بهتر است بیمار پیش از جراحی درباره احتمال نیاز به انتقال خون، نوع بیهوشی و مدت بستری سؤال کند.
عمل میومکتومی چند ساعت طول میکشد و چند روز بستری دارد؟
مدت جراحی میومکتومی معمولاً حدود ۱ تا ۳ ساعت است، اما در جراحیهای پیچیده ممکن است بیشتر طول بکشد. تعداد فیبرومها، عمق قرارگیری آنها در دیواره رحم و میزان خونریزی حین عمل، از عوامل مؤثر بر زمان جراحی هستند.در میومکتومی هیستروسکوپی، بیمار اغلب همان روز مرخص میشود. پس از لاپاراسکوپی نیز ترخیص در همان روز یا روز بعد امکانپذیر است. اما در جراحی باز ممکن است بستری چندروزه لازم باشد.مدت حضور در بیمارستان فقط به پایان جراحی وابسته نیست؛ کنترل درد، توانایی راه رفتن، وضعیت خونریزی و بازگشت عملکرد طبیعی بدن نیز پیش از ترخیص بررسی میشوند.
مهمترین مزایای جراحی میومکتومی چیست؟
مهمترین مزیت میومکتومی، برداشتن فیبروم همراه با حفظ رحم است. این ویژگی بهخصوص برای زنانی اهمیت دارد که در آینده قصد بارداری دارند. البته حفظ رحم به معنای تضمین باروری نیست و نتیجه جراحی به عوامل مختلفی بستگی دارد.
مزایای احتمالی این عمل شامل موارد زیر است:
- کاهش خونریزی غیرطبیعی ناشی از فیبروم.
- بهبود درد و احساس فشار در ناحیه لگن.
- کاهش فشار فیبروم بر مثانه و روده.
- حفظ رحم و امکان ادامه قاعدگی.
- بهبود شرایط باروری در برخی بیماران.
- امکان برداشت چند فیبروم طی یک جراحی، در صورت مناسب بودن شرایط.
نتیجه عمل در همه بیماران یکسان نیست. برای مثال، اگر علت ناباروری علاوه بر فیبروم به مشکلات دیگری مربوط باشد، ممکن است پس از جراحی نیز درمان تکمیلی لازم شود.
عوارض احتمالی عمل میومکتومی کداماند؟
میومکتومی مانند هر جراحی دیگری با احتمال بروز عوارض همراه است. هرچند بیشتر بیماران بدون مشکل جدی دوره بهبودی را طی میکنند، آشنایی با خطرات احتمالی به تصمیمگیری آگاهانه کمک میکند.

مهمترین عوارض احتمالی عبارتاند از:
- خونریزی شدید: بافت رحم خونرسانی زیادی دارد و گاهی برای کنترل خونریزی به اقدامات اضافی یا انتقال خون نیاز است.
- عفونت: ممکن است در محل زخم، لگن یا رحم ایجاد شود و به درمان آنتیبیوتیکی نیاز داشته باشد.
- چسبندگی داخلی: ایجاد بافت اسکار پس از جراحی میتواند در بعضی موارد بر اندامهای لگنی یا باروری تأثیر بگذارد.
- آسیب به اندامهای مجاور: احتمال آسیب به مثانه، روده یا عروق خونی وجود دارد، اگرچه این عوارض شایع نیستند.
- لخته شدن خون: کاهش تحرک بعد از جراحی میتواند احتمال تشکیل لخته در پاها را افزایش دهد.
- نیاز به تغییر روش جراحی: گاهی جراح برای کنترل شرایط حین عمل، ناچار به تبدیل لاپاراسکوپی به جراحی باز میشود.
در موارد نادر، خونریزی غیرقابلکنترل ممکن است به برداشتن رحم منجر شود. به همین دلیل بررسی شرایط بیمار و برنامهریزی دقیق پیش از عمل اهمیت زیادی دارد.
دوره نقاهت میومکتومی چقدر طول میکشد؟
دوره نقاهت میومکتومی به نوع جراحی بستگی دارد. بیمارانی که هیستروسکوپی انجام دادهاند معمولاً سریعتر به فعالیتهای روزانه بازمیگردند، درحالیکه پس از جراحی باز، ترمیم بافتهای شکم و رحم به زمان بیشتری نیاز دارد.
روند معمول بهبودی را میتوان به این صورت توضیح داد:
روزهای اول بعد از جراحی
درد خفیف تا متوسط شکم، احساس خستگی، نفخ و مقدار محدودی لکهبینی ممکن است وجود داشته باشد. بیمار باید استراحت کافی داشته باشد، اما راه رفتن آرام و کوتاه طبق توصیه تیم درمان به گردش خون کمک میکند.
هفته اول بعد از میومکتومی
در این مرحله معمولاً شدت درد کاهش پیدا میکند و انجام کارهای سبک آسانتر میشود. بیمارانی که جراحی باز داشتهاند ممکن است همچنان برای بلند شدن، راه رفتن طولانی یا انجام فعالیتهای خانه به کمک نیاز داشته باشند.
هفتههای دوم تا ششم
در میومکتومی لاپاراسکوپی، بسیاری از بیماران طی دو تا چهار هفته به فعالیتهای معمول بازمیگردند. پس از جراحی باز، بهبودی کامل ممکن است چهار تا شش هفته یا بیشتر طول بکشد. بازگشت به فعالیتهای سنگین باید با تأیید پزشک باشد.
مراقبتهای بعد از میومکتومی برای بهبودی بهتر
رعایت مراقبتهای بعد از جراحی میومکتومی به کاهش احتمال عفونت، کنترل درد و ترمیم مناسب بافتها کمک میکند. دستورالعملهای مراقبتی در روشهای مختلف یکسان نیستند و توصیههای جراح در اولویت قرار دارند.

مراقبت از بخیهها و محل جراحی
در جراحی باز و لاپاراسکوپی، محل برش باید مطابق دستور پزشک تمیز و خشک نگه داشته شود. زمان حمام کردن و تعویض پانسمان به نوع بخیه و وضعیت زخم بستگی دارد.قرمزی منتشر، ترشح چرکی یا افزایش درد اطراف زخم طبیعی نیست و باید بررسی شود.
کنترل درد و خونریزی بعد از عمل
مصرف منظم داروهای تجویزشده میتواند درد روزهای ابتدایی را کاهش دهد. لکهبینی خفیف نیز ممکن است پس از جراحی دیده شود، اما خونریزی شدید یا رو به افزایش نیاز به ارزیابی پزشکی دارد.در صورت بروز درد غیرمعمول، مصرف خودسرانه مسکن یا داروهای گیاهی توصیه نمیشود.
زمان راه رفتن و بازگشت به فعالیتهای روزانه
راه رفتن کوتاه معمولاً از ساعات یا روزهای ابتدایی پس از عمل، با اجازه تیم درمان شروع میشود. بااینحال، بلند کردن اجسام سنگین، ورزش شدید و فعالیتهایی که فشار زیادی به شکم وارد میکنند باید تا زمان تعیینشده محدود شوند.بازگشت به محل کار نیز به نوع شغل و روش جراحی بستگی دارد.
تغذیه و پیشگیری از یبوست
مصرف آب کافی، غذاهای حاوی فیبر و وعدههای سبک میتواند به کاهش یبوست کمک کند. زور زدن هنگام دفع مدفوع ممکن است باعث افزایش درد شکم شود.در صورت ادامه یبوست، بهتر است درباره مصرف داروهای مناسب با پزشک مشورت شود.
زمان شروع رابطه جنسی بعد از میومکتومی
زمان مجاز برای رابطه جنسی به روش جراحی و وضعیت ترمیم بستگی دارد. پس از بعضی جراحیها ممکن است لازم باشد چند هفته از رابطه واژینال خودداری شود.شروع رابطه باید پس از قطع خونریزی، بهبود زخم و تأیید پزشک انجام شود. در صورت درد یا خونریزی غیرعادی نیز بررسی پزشکی ضروری است.
چه علائمی بعد از میومکتومی نیاز به مراجعه فوری دارند؟
بعضی ناراحتیها در روزهای ابتدایی پس از جراحی طبیعی هستند، اما علائم زیر ممکن است نشانه عفونت، خونریزی یا عارضه مهم دیگری باشند:
- تب ۳۸ درجه یا بالاتر، بهویژه همراه با لرز.
- خونریزی شدید واژینال یا دفع لختههای بزرگ.
- درد شکمی شدید یا دردی که بهتدریج بیشتر میشود.
- ترشح بدبو یا چرکی از واژن یا محل بخیه.
- تورم و درد یکطرفه ساق پا.
- ناتوانی در دفع ادرار یا استفراغ مداوم.
در صورت تنگی نفس ناگهانی، درد قفسه سینه یا غش باید فوراً با اورژانس تماس گرفت. این علائم ممکن است به عوارض خطرناکی مانند لخته خون مربوط باشند.
آیا بعد از جراحی میومکتومی امکان بارداری وجود دارد؟
بارداری بعد از میومکتومی در بسیاری از زنان امکانپذیر است، زیرا در این عمل رحم حفظ میشود. حتی در بعضی بیماران، برداشتن فیبرومی که شکل حفره رحم را تغییر داده است میتواند به بهبود شرایط باروری کمک کند.بااینحال، نتیجه جراحی به سن بیمار، وضعیت تخمدانها، محل فیبروم و سایر عوامل باروری وابسته است. زنانی که به دلیل مشکلات مرتبط با فیبروم رحم و بارداری تحت بررسی قرار میگیرند، باید پیش از جراحی درباره برنامه بارداری آینده با پزشک صحبت کنند.برای اقدام به بارداری، معمولاً چند ماه زمان جهت ترمیم رحم در نظر گرفته میشود؛ اما فاصله مناسب برای همه افراد یکسان نیست. همچنین در صورت ایجاد برشهای عمیق روی عضله رحم، ممکن است پزشک برای زایمان آینده سزارین را توصیه کند.
احتمال عود فیبروم رحم بعد از میومکتومی چقدر است؟
میومکتومی فیبرومهای برداشتهشده را از رحم خارج میکند، اما نمیتواند از تشکیل فیبرومهای جدید جلوگیری کند. به همین دلیل ممکن است فرد چند سال پس از جراحی دوباره با تودههای رحمی مواجه شود.احتمال عود به سن، تعداد فیبرومها و شرایط فرد بستگی دارد. زنانی که هنگام جراحی چندین فیبروم دارند، ممکن است نسبت به افرادی که تنها یک توده داشتهاند، بیشتر در معرض تشکیل فیبروم جدید باشند.بازگشت فیبروم همیشه به معنای نیاز به جراحی مجدد نیست. پزشک بر اساس علائم و نتایج تصویربرداری درباره پیگیری یا درمان تصمیم میگیرد.
هزینه عمل میومکتومی در سال ۱۴۰۵ چقدر است؟
هزینه جراحی میومکتومی در سال ۱۴۰۵ مبلغ ثابتی ندارد و بر اساس روش جراحی، تعداد فیبرومها، بیمارستان و شرایط بیمار تعیین میشود. برای مثال، هزینه لاپاراسکوپی ممکن است به دلیل تجهیزات مورد استفاده با جراحی باز متفاوت باشد.
مهمترین عوامل مؤثر بر هزینه عبارتاند از:
- دستمزد جراح و متخصص بیهوشی
- نوع جراحی و تجهیزات مصرفی
- مدت بستری در بیمارستان
- آزمایشها و تصویربرداریهای قبل از عمل
- هزینه پاتولوژی و داروهای مورد نیاز
- میزان پوشش بیمه پایه یا تکمیلی
از آنجا که میومکتومی میتواند با هدف درمان مشکلات رحمی انجام شود، ممکن است بخشی از هزینه آن تحت پوشش بیمه قرار گیرد. میزان پرداخت بیمه به قرارداد مرکز درمانی، نوع بیمه و شرایط پرونده بستگی دارد. برای برآورد دقیق، ابتدا باید روش جراحی مشخص شود.
جمعبندی
میومکتومی روشی برای برداشتن فیبرومهای رحمی با حفظ رحم است که میتواند به کاهش علائمی مانند خونریزی شدید، درد و فشار لگنی کمک کند. انتخاب روش جراحی، مدت نقاهت و نتیجه درمان به تعداد و محل فیبرومها و شرایط جسمی بیمار بستگی دارد. برای بررسی ضرورت این جراحی و انتخاب مسیر درمان مناسب، میتوانید جهت مشاوره و ارزیابی وضعیت رحم با مطب دکتر سونیا کاظمزاده تماس بگیرید.
برای تصمیمگیری درباره جراحی میومکتومی نیاز به راهنمایی دارید؟
اگر فیبروم رحم دارید و درباره ضرورت جراحی، روش مناسب یا دوران بهبودی سوالی برایتان پیش آمده است، میتوانید برای بررسی شرایط، دریافت مشاوره و رزرو نوبت با مطب دکتر سونیا کاظمزاده تماس بگیرید.
برای مشاوره و هماهنگی نوبت تماس بگیرید
انتخاب روش درمان پس از معاینه و بررسی شرایط هر بیمار انجام میشود.
سوالات متداول
بله، در بسیاری از موارد امکان برداشت چند فیبروم طی یک جراحی وجود دارد. تعداد و محل تودهها در انتخاب روش عمل مؤثر هستند.
خیر، میومکتومی معمولاً باعث یائسگی نمیشود؛ زیرا تخمدانها در این جراحی برداشته نمیشوند و عملکرد هورمونی آنها حفظ میشود.
در جراحی باز و لاپاراسکوپی ممکن است جای برش روی شکم باقی بماند. میومکتومی هیستروسکوپی برش خارجی ندارد.
در زنانی که خونریزی شدید ناشی از فیبروم داشتهاند، قاعدگی ممکن است پس از بهبودی سبکتر شود؛ اما نتیجه برای همه یکسان نیست.
بیشتر جراحیهای شکمی میومکتومی با بیهوشی عمومی انجام میشوند. در هیستروسکوپی، نوع بیهوشی یا بیحسی به شرایط عمل بستگی دارد.
در بعضی بیماران بله، اما زمان گذاشتن آییودی و مناسب بودن آن به وضعیت حفره رحم و میزان ترمیم بعد از جراحی بستگی دارد.